Gewoon, een mood making mijmering

Over mensen die werken en mensen die spelen

Tijdens mijn eerste job babbelde ik met mijn collega over foutloos schrijven en welk ezelsbruggetje we gebruiken voor de d/dt/t-regel.

Ik gebruikte altijd ‘werken’. Hij gebruikte ‘spelen’.

Het was een momentje stil en moesten beide glimlachen. We vroegen ons af: “zou dat iets over ons zeggen?”

Geen idee, maar ik was in stilte wel een beetje jaloers op mijn collega.

Nu, 15 jaar later, maakt mijn zoon z’n huiswerk aan de keukentafel en hoor mezelf zeggen: “Gebruik even een ander werkwoord. Spelen, ofzo.”

Betekent het niets, het kan ook geen kwaad, toch?
Gewoon, een woordelijk cadeautje voor het leven.

︾
︾
︾

Ps. Ik vraag me nu ook wel af welk werkwoord mijn schoonbroer gebruikt, die LO leraar is. Lopen misschien? Moet ik eens vragen